گزارش های تصویری: چهارتاق فراموش شده‌ی نطنز

چهارتاق فراموش شده‌ی نطنز

«چهار تاقی» در معماری ایرانی، نامی است کلی برای یکی از فرم‌های باارزش و بنیادین که در تکامل این معماری نقشی اساسی داشته است. نام چهارتاقی تا اندازه‌ای روشنگر فرم آن نیز هست. چهارتاقی به بنایی چهارگوش گفته می‌شود که روی چهار پایه یا دیوار پیرامونی آن قوس‌ها یا گوشواره‌هایی قرار دارد که به گنبد می‌انجامد. پس از به وجود آمدن تکنیک گنبدسازی و پس از آن که معماران ایرانی توانستند پلان های مربع را به دایره تبدیل کنند، استفاده از فرم چهارتاقی روایی پیدا كرد.
در دوره ساسانی از چهارتاقی‌ها به‌گونه‌ی گسترده بهره می‌بردند. در حقیقت چهارتاقی به یک "واحد" معماری تبدیل شد که می‌توانست به گونه‌ی مجزا و یا ‌در ترکیب با چهارتاقی‌ها و عناصر دیگر در یک ساختمان مورد استفاده قرار بگیرد. از آنجا که طرح و نقشه آتشکده‌هایی که از دوران ساسانی برجای مانده است، همین طرح چهارتاقی است، بسیاری اصطلاح چهار تاقی را برای مشخص کردن آتشکده‌ها نیز به کار می‌برند. بیشترین نمونه‌هایی که از دوران ساسانی از چهارتاقی برجای مانده است، مربوط به آتشکده‌هاست. ناب‌ترین فرم‌های چهارتاقی را می‌توان هم اکنون در چهارتاقی نیاسر کاشان، فیروز آباد، نطنز و بیشاپور یافت. اما این فرم معماری تنها ویژه‌ی آتشکده‌ها نبوده و در ساختمان کاخ‌ها و دژها نیز نمونه‌های آن را  می‌بینیم. به عنوان نمونه در کاخ فیروز آباد، ردیفی از سه تالار با فرم چهارتاقی در کنار یکدیگر بنا شده اند.
 فرتورهای زیر از چهارتاقی‌های مركز شهر نطنز است كه رو به ویرانی است.
تصاویر زیر مربوط به سال ١٣٩٣ خورشیدی میباشد.
عکس از زریر نجمی است.

چهارتاقی كه پیرامون آن را ساختمان و باغ فراگرفته است.



باغ چسبیده به پشت چهارتاقی






ساختمان مسكونی ویران شده در كنار چهار تاقی








0 نظرات:

ارسال یک نظر