گزارش های تصویری: دژی اسیر در میان خانه‌های روستایی دالاهو

دژی اسیر در میان خانه‌های روستایی دالاهو

اینجا دژ داور دالاهوست. اما تابلویی نیست تا شما را به سوی آتشكده‌ی دوره‌ی ساسانی راهنمایی كند. ٦ سال پیش جزو میراث ملی درآمد. اما هنوز حریمی ندارد. دیوار خانه‌ها به آتشكده چسبیده‌اند و آتشكده زندانی خانه‌های روستایی است. روستاییانی كه جنگ آنها زا از خانه‌شان دور كرد و به اینجا كشاند. روزگاری برای خود دژی بود اما اكنون دیواری از خانه‌ پیرامونش را گرفته است. كسی هم به یادش نیست. انگار نه انگار كه روزی اتشكده‌ای بود، جایگاه راز و نیاز آدمیان. نه شناسنامه‌ای، نه نگهبانی. نه تاریخچه‌ای. شاید هم دیوارهایش تنها مكانی برای بازی كودكان روستایی باشد. كودكانی كه هزار را می‌شناسند اما چندهزارسال تاریخ را نه. آنها گناهی ندارند در كتاب‌های تاریخ ‌شان دیگر نشانی از چندهزارساله‌ها نیست. روزگاری قراربود آموزش تاریخ بومی هم  كتاب درسی شود تا كودكان از تاریخ و یادمان‌های تاریخی استانی كه در آن زندگی می‌كنند، بدانند. آنكه روی نداد هیچ، تاریخ باستان هم یكی یكی ازكتاب‌هاناپدید شدند.
در بهمن‌ماه ١٣٨٧ یكسال پس از ثبت ملی شدن، آتشكده‌ی قلعه داور بهسازی(:مرمت)  و تا اندازه‌ای از ساخت و سازهای بی مورد جلوگیری شد.
آتشکده قلعه داور به دوره ساسانیان بازمی‌گردد. این آتشكده در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، در میان بافت روستای زرده بالا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شماره‌ی ثبت ۲۱۸۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کاوش های باستان شناختی نشان داد که این بنا آتشکده ای از دوره ساسانی بوده و در اوایل اسلام با پیوستن فضاهایی به آن به کارگاه شیشه گری دگرگون شد .
تصاویر زیر در سال ١٣٩٢ توسط صبا حیدری گرفته شده است.




پلكان ورودی آتشكده






دیوار خانه چسبیده به دیوار آتشكده‌ای كه میراث نگهبان آن است





حریمی ندارد تا دور كند غارتگران میراث فرهنگی را



تنها نشانی كه راهنمای آتشكده است




خانه‌ها دیواری شدند برای پنهان كردن آتشكده‌ی ساسانی


0 نظرات:

ارسال یک نظر